Ode aan de zomer – de magie van zonnestralen

Een ode aan de zomer, met al haar pracht en praal. Wanneer de zon eindelijk langer aan de horizon blijft hangen en haar stralen ons krachtiger kussen, gebeurt er iets magisch. Massaal gaan we op zoek naar een plekje op het terras, die nog best wel lastig te verkrijgen blijkt. Benen worden geschoren, de wintergarderobe weggestopt, een jas meenemen is onnodig. En zijn de schappen waar Desperados biertjes staan telkens snel al leeg. 

Kletsen met jan en alleman
Blikken die we kruisen met onbekenden worden vrolijker. Het effect van de warmte op ons gemoed is overduidelijk. Heb zelf al ontelbaar veel gekletst en grapjes gemaakt tijdens het wachten op de bus. Ook is het haast onmogelijk om je in het centrum of het plantsoen te begeven zonder op bekenden te stuiten. Dan moet er uiteraard een praatje gemaakt worden, van het een komt het ander. Voordat je het weet ben je plots op een huisfeestje beland, krijg je een biertje in je hand gedrukt en spreek je met onbekenden over de liefde, muziek en dat je niet kunt wachten om onder invloed en dansend jezelf te vermengen in de nachtelijke massa in de Poelestraat. 

Knipoogjes in overvloed
Over de liefde gesproken: naast opruim- en schoonmaakwoede triggeren de hoge temperaturen ook andere kriebels. Knipoogje hier, een arm op je rug daar… Hand in hand lopen er weer meer koppels op straat. Schalkse blikken worden uitgewisseld. Het lijkt makkelijker om je in de lente en zomer over te geven aan de overload aan oxytocine en testosteron die zich meester maakt van je lijf in het bijzijn van een ander. Broeierige avonden, flesje wijn erbij… Huidhonger is verleden tijd, liever zoenen we met die ene leuke jongeman of -dame, de zomer veegt alle zorgen weg en rukt ons naar het nu.

¡Tranquilo, tranquilo, por favor!
Het mag allemaal een tandje langzamer. De tijd nemen voor het kokkerellen, iets meer verdwalen en meegesleept worden door het moment. Die Spanjaarden hebben het zo gek nog niet bekeken met hun siësta’s. Een powernapje in het midden van de dag, ge-wel-dig. Mis vooral je bus, plan minder afspraken in en geniet vooral met en van elkaar. 

Opdat de zon onze harten maar lang mag verwarmen. En de Desperados verdorie eens wat sneller bijgevuld worden. Dan kan het niet anders dan een prachtzomer worden.

Michelle Kemkers

Drinkt íets te veel koffie en is Cum Laude afgestudeerd in Random Feitjeswetenschappen. Dikwijls te spotten in de keuken, op het toneel of met een jengablokje in haar hand. Mag graag schrijven over allerlei ingewikkeldheden die met psychologie, voeding en kunst van doen hebben.