Over de Nashville door een Christen

Door: Teo Cejvanovik

Het is inmiddels vrij uitgebreid besproken, en iedereen heeft zijn of haar mening erover gegooid, maar in een editie over liefde kan de Nashville verklaring niet ontbreken. Of beter gezegd; de Nederlandse versie van dat document. In de VS werd de eerdere versie door ongeveer 20.000 mensen ondertekend, en in Nederland ongeveer 200. Hieronder ook politicus Kees van der Staaij, en een aantal predikanten.

De verklaring tekent een aantal standpunten op, die voornamelijk over huwelijkse waarden binnen christelijk geloof gaan. Opvallend is hoezeer echter in deze tekst allerlei zaken worden afgekeurd. Homoseksualiteit onder andere. Het kan niemand ontgaan zijn dat ontzettend veel mensen zich hier druk over hebben gemaakt, en terecht.

Wat ik me met name afvraag, is hoe het kan dat een groep mensen in dezelfde God gelooft, en er zo’n verschillend verhaal uit haalt. Waar ik in God onvoorwaardelijke liefde en vergeving vind, vinden de ondertekenaars van de verklaring haat, afkeur en minachting. Haat jegens alles dat anders is dan wat volgens hen in de bijbel staat. Want dat is het punt: ze gebruiken een eeuwenoud boek om hun standpunten waar te laten lijken en te onderbouwen. En begrijp me niet verkeerd, het is een prachtig boek, maar ook een boek dat ruimte laat voor interpretatie. Het zo ontzettend letterlijk nemen van bepaalde passages in de bijbel is wat mij betreft niet meer van deze tijd. Tradities zijn er om mee te groeien met de tijd. Zoals onze klederdracht veranderde in spijkerbroeken, en zoals huizen badkamers kregen en Tv’s, zo leren we de bijbel opnieuw interpreteren, naar de 21e eeuw. De verhalen over huwelijk in de bijbel zijn mooi, en schrijven een hoop voor. Maar wat mij betreft zitten de lessen vooral in hoe je iemand lief kunt hebben zoals God ons allemaal liefheeft, en niet zozeer over met wie je wel of niet mag trouwen.

Uit de bijbel kun je inspiratie halen, troost en liefde. Ook richtlijnen, normen en waarden zijn terug te vinden, en de verhalen blijven verbazen. Je hoeft het niet letterlijk woord voor woord te geloven, dat doe ik ook niet, maar er zitten veel mooie lessen in. Lessen in de ander respecteren, ongeacht wie hij of zij is. Lessen in dankbaarheid voor alles wat je hebt in plaats van het balen van wat je niet hebt. Maar het is goed om het belangrijkste punt niet uit het oog te verliezen: Gods liefde is onvoorwaarlijk, en die van mensen kan dat ook zijn. Als we elkaar de ruimte gunnen om te geloven wat we willen en te houden van wie we willen.

Die Nashville verklaring is dus allemaal leuk en aardig, en er zijn in elk geval 200 christenen in Nederland die zo hun geloof belijden. Maar er is een heel ander geluid, van christenen die de liefde anders zien, en hun medemens anders zien. Teken lekker een verklaring als je wil, ook u, meneer van der Staaij, maar niet uit mijn naam.

“De liefde is geduldig en vol goedheid. De liefde kent geen afgunst, geen ijdel vertoon en geen zelfgenoegzaamheid. Ze is niet grof en niet zelfzuchtig, ze laat zich niet boos maken en rekent het kwaad niet aan.”  (1 Korintiërs 13:4-5)

Eén gedachte over “Over de Nashville door een Christen

  • 4 februari 2019 om 14:36
    Permalink

    Beste Kelly,

    Hoe kan je 1 Kor. 13 citeren als waarheid terwijl je bijv. Romeinen 1:26-27 niet als waarheid beschouwt?
    Als de God van de Bijbel God is, dan is de Bijbel Zijn Woord en is de Bijbel eigenlijk God in woordvorm en dan is alles waar.

    Als de Bijbel een boek is dat geschreven is door mensen, met menselijke meningen, wie zegt mij dan dat God liefde is,
    hoe weet je dat dan? Paulus kan wel zo veel zeggen in 1 Kor. 13, wie zegt mij dat dat waar is?

    Jij schrijft; “Tradities zijn er om mee te groeien met de tijd”, in veel gevallen is dat zo omdat tradities menselijke gewoontes zijn die min of meer aan verandering onderhevig zijn. Maar we hebben het hier niet over tradities of gewoonten, het gaat hier over de diepste kern van het mens zijn; wie ben ik en wat wat zegt mijn Schepper daarover. En hoe God er 2000 jaar geleden over dacht, zo denkt Hij er nog steeds; anders is Hij geen God, maar een mens die kan leren uit ervaring.

    In mijn optiek geloof je in God of je gelooft niet in God. Of je gelooft in de Bijbel of je gelooft niet in de Bijbel.
    Of je bent een echte Christen of je bent geen Christen. Laten we of koud zijn of heet, maar niet lauw.

    Ik heb bewondering voor mensen die de verklaring hebben getekend omdat ze net als de 3 vrienden van Daniel niet
    willen buigen voor het beeld van de heersende opinie, met het risico in de brandende oven te worden gegooid.

    God wijst geen enkel mens af, hij nodigt de mensen juist uit, Jezus zei “Kom tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt en Ik zal u rust geven”.
    Die rust is Gods Eigen Leven, en dat Leven maakt van de mens, homo’s en hetero’s,, een nieuwe schepping,
    naar Gods Eigen beeld, zoals God het bedoeld heeft.
    Die uitnodiging kan je aannemen of afslaan; aan ons de keus. Maar wel een keus met consequenties.

    Wij moeten God niet aanpassen aan onze opvattingen, wij moeten ons aanpassen aan Gods Woord.
    Dat Woord is tijdloos, eeuwig of zoals Johannes zegt in Johannes 1:1-5

    “In het begin was het Woord en het Woord was bij God
    en het Woord was God. Dit was in het begin bij God.
    Alle dingen zijn door het Woord gemaakt en zonder dit Woord
    is geen ding gemaakt dat gemaakt is.

    In het Woord was het Leven en het Leven was het Licht van de mensen.
    En het Licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft het niet begrepen”.

    Groet,

    Nuri

    Beantwoorden

Laat een reactie achter op Nuri Hagenouw Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.