Recensie: Bohemian Rhapsody (film)

Bijna tien jaar moesten we wachten sinds de aankondiging. Eindelijk kwam ie in de bioscoop. De film waar Queenfans al bijna een decennium op wachtten: Bohemian Rhapsody. En als Queenfan wilde ondergetekende natuurlijk direct op de eerste dag de film gaan bekijken.

Een film over de, naar mijn mening, beste band ooit en vooral over de grootste artiest en showman aller tijden, dat moest wel een spektakel worden. En – spoiler alert – dat werd het ook.

De eerste scène laat zien hoe Freddie Mercury zich klaarmaakt voor het Live Aid concert, dat in 1985 door Bob Geldof werd georganiseerd om geld in te zamelen voor hongersnood in de Hoorn van Afrika. De song eronder is Somebody to Love, het perfecte openingsnummer voor deze film.

Vervolgens gaan we terug in de tijd en zien we hoe Queen uitgroeit tot de grootste band op aarde. De filmmakers nemen het niet al te nauw met de geschiedenis, qua chronologie zitten er enorm veel fouten in de film, die fans heel snel opvallen. Voor iemand die wat minder in zijn Queengeschiedenis zit, zal dat nauwelijks opvallen.

De kijker wordt meegesleept in de jaren ’70 en ’80 van de vorige eeuw, de fantastische muziek, de vriendschap, af en toe flinke ruzies en bizarre en buitensporige feesten waar de band bekend om stond. De cast acteert ook ontzettend goed.

Rami Malek, die de rol van Mercury vertolkt, heeft zich erg goed de maniertjes van Freddie eigen gemaakt en lijkt goed. De best gecaste persoon in de hele film is toch wel Gwilym Lee, die gitarist Brian May speelt. Twee druppels water, zowel qua uiterlijk als qua stem. Het is bijna eng.

Ben Hardy (drummer Roger Taylor) en Joseph Mazzello (basgitarist John Deacon) lijken qua uiterlijk wat minder goed, maar hun acteerprestaties zijn ook om over naar huis te schrijven. Leuk detail is dat alle vier de acteurs de instrumenten hebben moeten leren spelen om alles echt te laten lijken. Ze brengen het er prima vanaf.

Goede bijrollen zijn er voor Tom Hollander als Jim “Miami” Beach, die je ook kunt kennen als Lord Cutler Beckett uit de Pirates of the Caribbean franchise, en Allen Leech. Leech speelt de – in Queengeschiedenis – “slechte” Paul Prenter. Een totaal andere rol dan die van de Ierse goedzak Tom Branson uit Downton Abbey.

Queen staat synoniem voor bombast en dat vat deze film goed samen: het is een groot spektakel dat culmineert in het Live Aid concert om de cirkel rond te maken. Kijk de film en vergelijk het dan met de show die Queen gaf. Die is integraal te vinden op YouTube en duurt nog geen 20 minuten. In dit deel van de film is de werkelijkheid zoals die was ontzettend goed nagemaakt.

De band begreep als geen ander hoe deze Jukebox werkte en zette een liveshow neer die bekend staat als het beste liveoptreden aller tijden van welke artiest dan ook. Niet voor niets staat 13 juli 1985 te boek als “The day Queen ruled the world.” De film eindigt met “We Are the Champions.” Terecht, want dat is Queen nog steeds.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.