Recensie: Exploding Kitten

Het is fijn als kaartspellen niet te moeilijk zijn. Je wil niet eerst een uur lang door een handleiding hoeven bladeren om vervolgens een spel te spelen dat drie kwartier duurt. Gelukkig heeft Exploding Kittens daar een leuke uitweg voor: het spel leren kost volgens de handleiding twee minuten, alhoewel je daar ook het YouTube-filmpje voor kunt gebruiken. Het spel zelf duurt een kwartier en is vrij eenvoudig. Het doel is voor de hand liggend: pak geen exploding kitten-kaart, dan ben je dood. Verder is alles toegestaan, spieken in de hand van je tegenstander wordt uitdrukkelijk aangemoedigd, je mag zelf bepalen wie er begint met spelen en elkaar naaien is onderdeel van het spel. De eenvoudige regels zorgen ervoor dat de nuances van de spelregels snel de overhand nemen en het achteraf vaak toch een tactischer spel is dan het bij aanvang lijkt. De illustraties op de afbeeldingen zijn niet minder dan ontzettend hilarisch en dat vindt zijn weerklank in het spel. Vooral als de deelnemers net klaar zijn met een wijnproeverij en letterlijk niemand oplet tijdens de uitleg van de doodsimpele spelregels. Om deze reden is van dit spel een drankspel maken misschien wel leuk (wordt er een actie tegen je ondernomen, neem een slok, trek een exploding kitten: adt je drankje), maar het zal de voortgang van het spel absoluut niet ten goede komen. Alsnog een leuk spel voor op feestjes, mits je maximaal vijf mensen op je feestje hebt.

Richard Nobbe

Absolute Nestor van de Studentenkrant en onomwonden beroepsnerd. Probeert al jaren lang het volk massaal aan de poëzie te krijgen en wisselt dit af met schaamteloos linkse columns en snijdende recensies over film of tv. Als 'ie geen boze reacties krijgt, dan heeft 'ie iets verkeerd gedaan.