Nuchter naar: de nachtelijke Groninger binnenstad

Een experiment: hoe is het om compleet nuchter te zijn op plekken waar nooit iemand nuchter komt? Alleen al bij de gedachte je er nuchter te begeven bekruipt je onmiddellijk het gevoel van angst of misselijkheid. Ik neem de proef op de som, te beginnen in het uitgaansleven van ons geliefde Groningen.

Voorafgaand aan mijn beproeving viel mijn neus al in de boter door een bonus Nuchter naar-ervaring: de redactievergadering stond op programma. Meer specifiek: de Ben Hard biergadering editie. Dit betekende in de praktijk drankspellen van begin tot eind waarbij ik aan de zijlijn stond. Alsof je toekijkt tijdens gymles omdat je licht geblesseerd bent, terwijl net jouw favoriete sport korfbal, waarin jij één van de uitblinkers van 2 havo bent, op het programma staat. Gezien ik me zo voelde was ik blij dat mijn gymles voorbij was en ik eindelijk nuchter de kroegen van onze stad in mocht duiken.

Veel te enthousiast word ik ontvangen door mijn vrienden, die bewust natuurlijk al wat hadden ingedronken voor onze afspraak. Observerend en ongemakkelijk sta ik in de karaoke bar. Want wat doe je nooit nuchter? Autorijden? Fout. Karaoke? Juist, heel goed! Mijn o zo grappige vrienden hebben al een biertje voor me besteld, maar die laat ik vakkundig voor hem staan: dit betreft een serieus experiment.

Een man met grijze lokken en formaat volkszanger geniet zichtbaar achter de microfoon. Eerlijk klinkt boven verwachting niet slecht. Zeker in contrast met het gekrijs van de dames van in de dertig die na hem de microfoon tot zich nemen. Ik raak na verloop van tijd in gesprek met twee jongedames met zuidelijk accent. We voeren het gesprek met drie, maar het is wel duidelijk wie de leiding niet heeft: ik. De twee besluiten over te gaan op plat Haags accent, ze komen dus niet echt van onder de rivieren. Het gesprek loopt nog even door, maar inhoud heeft het niet. Na Quit Playing Games With My Heart van de Backstreet Boys en Cherry Bomb van Joan Jett is het tijd voor de volgende spot waar je nooit nuchter komt.

Shooter Bar Chupitos it is. Want ja, shotjes en geen alcohol, dat gaat natuurlijk niet samen. De barman benadrukt nog dat ik van één shotje niet dronken wordt, maar ik ben sterk en houd voet bij stuk: 0,000 promille tijdens dit experiment. Onder het genot van een colaatje zero registreer ik een amper kwartvolle Chupitos. Alle aanwezigen dan wel weer netjes verspreid staan over de dansvloer. Er wordt dus gedanst. Door iedereen, behalve door mij. Ik ben veel te verlegen, lomp en onritmisch om nuchter pasjes te maken. Helaas staat de muziek zo hard dat een gesprek niet of nauwelijks te voeren is. Na mijn colaatje zet ik pas richting het volgende adres.

Snow Valley lijkt in het kader van mijn experiment een statement te maken. De deuren zijn dicht, de Snow is gesloten. Hier wil je nuchter niet zijn. Dan maar naar de volgende.

Het zal niemand verbazen, maar in de Negende wil je nuchter écht niet zijn. Het kost ons al plusminus vijf minuten om een plek te vinden waar we met zijn drieën kunnen staan. Vervolgens kost het dan nog twee keer zoveel tijd om aan de bar te belanden en terug te keren met twee biertjes en een spa rood. Met goed fatsoen probeer je je een weg te banen door de plakkerige mensenmassa. Door de drukte worden de beschonken mannen, vrouwen, jongens en meisjes op de been gehouden. De luchtvochtigheid in de Negende is ook een dingetje, getuige het aanhoudende beslaan van mijn bril. Extra vervelend wanneer je nuchter bent natuurlijk, waar het waarschijnlijk geen probleem zou zijn geweest met halve kist bier achter de kiezen. Na het biertje stellen mijn vrienden voor om richting de volgende locatie te gaan en dat vind ik een uitstekend plan.

Onze eindbestemming is vandaag de Tapperij. Dit voor mij wel vaker het eindstation is geweest. Bij binnenkomst valt je neus er bijna af van de geur die er hangt. Minder druk dan de Negende, minder luide muziek dan in de Chup en je lichaam went na verloop van tijd aan de geur: hier kun je nuchter in ieder geval zonder constante ergernis staan. Verzoekjes worden zelfs ingewilligd en ik amuseer me in mijn gesprekken. Uiteindelijk bestel ik ter beëindiging van het experiment een biertje in de Tap. Toch lekker, voor het slapen gaan. Althans, dat was de gedachte. De smaak van het Tapperij-bier valt me vies tegen. Eigen schuld, dikke bult.

Een experiment: hoe is het om compleet nuchter te zijn op plekken waar nooit iemand nuchter komt? Alleen al bij de gedachte je er nuchter te begeven bekruipt je onmiddellijk het gevoel van angst of misselijkheid. Ik neem de proef op de som, te beginnen in het uitgaansleven van ons geliefde Groningen.

Voorafgaand aan mijn beproeving viel mijn neus al in de boter door een bonus Nuchter naar-ervaring: de redactievergadering stond op programma. Meer specifiek: de Ben Hard biergadering editie. Dit betekende in de praktijk drankspellen van begin tot eind waarbij ik aan de zijlijn stond. Alsof je toekijkt tijdens gymles omdat je licht geblesseerd bent, terwijl net jouw favoriete sport korfbal, waarin jij één van de uitblinkers van 2 havo bent, op het programma staat. Gezien ik me zo voelde was ik blij dat mijn gymles voorbij was en ik eindelijk nuchter de kroegen van onze stad in mocht duiken.

Veel te enthousiast word ik ontvangen door mijn vrienden, die bewust natuurlijk al wat hadden ingedronken voor onze afspraak. Observerend en ongemakkelijk sta ik in de karaoke bar. Want wat doe je nooit nuchter? Autorijden? Fout. Karaoke? Juist, heel goed! Mijn o zo grappige vrienden hebben al een biertje voor me besteld, maar die laat ik vakkundig voor hem staan: dit betreft een serieus experiment.

Een man met grijze lokken en formaat volkszanger geniet zichtbaar achter de microfoon. Eerlijk klinkt boven verwachting niet slecht. Zeker in contrast met het gekrijs van de dames van in de dertig die na hem de microfoon tot zich nemen. Ik raak na verloop van tijd in gesprek met twee jongedames met zuidelijk accent. We voeren het gesprek met drie, maar het is wel duidelijk wie de leiding niet heeft: ik. De twee besluiten over te gaan op plat Haags accent, ze komen dus niet echt van onder de rivieren. Het gesprek loopt nog even door, maar inhoud heeft het niet. Na Quit Playing Games With My Heart van de Backstreet Boys en Cherry Bomb van Joan Jett is het tijd voor de volgende spot waar je nooit nuchter komt.

Shooter Bar Chupitos it is. Want ja, shotjes en geen alcohol, dat gaat natuurlijk niet samen. De barman benadrukt nog dat ik van één shotje niet dronken wordt, maar ik ben sterk en houd voet bij stuk: 0,000 promille tijdens dit experiment. Onder het genot van een colaatje zero registreer ik een amper kwartvolle Chupitos. Alle aanwezigen dan wel weer netjes verspreid staan over de dansvloer. Er wordt dus gedanst. Door iedereen, behalve door mij. Ik ben veel te verlegen, lomp en onritmisch om nuchter pasjes te maken. Helaas staat de muziek zo hard dat een gesprek niet of nauwelijks te voeren is. Na mijn colaatje zet ik pas richting het volgende adres.

Snow Valley lijkt in het kader van mijn experiment een statement te maken. De deuren zijn dicht, de Snow is gesloten. Hier wil je nuchter niet zijn. Dan maar naar de volgende.

Het zal niemand verbazen, maar in de Negende wil je nuchter écht niet zijn. Het kost ons al plusminus vijf minuten om een plek te vinden waar we met zijn drieën kunnen staan. Vervolgens kost het dan nog twee keer zoveel tijd om aan de bar te belanden en terug te keren met twee biertjes en een spa rood. Met goed fatsoen probeer je je een weg te banen door de plakkerige mensenmassa. Door de drukte worden de beschonken mannen, vrouwen, jongens en meisjes op de been gehouden. De luchtvochtigheid in de Negende is ook een dingetje, getuige het aanhoudende beslaan van mijn bril. Extra vervelend wanneer je nuchter bent natuurlijk, waar het waarschijnlijk geen probleem zou zijn geweest met halve kist bier achter de kiezen. Na het biertje stellen mijn vrienden voor om richting de volgende locatie te gaan en dat vind ik een uitstekend plan.

Onze eindbestemming is vandaag de Tapperij. Dit voor mij wel vaker het eindstation is geweest. Bij binnenkomst valt je neus er bijna af van de geur die er hangt. Minder druk dan de Negende, minder luide muziek dan in de Chup en je lichaam went na verloop van tijd aan de geur: hier kun je nuchter in ieder geval zonder constante ergernis staan. Verzoekjes worden zelfs ingewilligd en ik amuseer me in mijn gesprekken. Uiteindelijk bestel ik ter beëindiging van het experiment een biertje in de Tap. Toch lekker, voor het slapen gaan. Althans, dat was de gedachte. De smaak van het Tapperij-bier valt me vies tegen. Eigen schuld, dikke bult.

You may also like...

Reageer ook

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.