Recensie: Apollo Hotel

Hebben je ouders weer eens een logeerplek nodig als ze bij je op bezoek komen? Of heb je rijke buitenlandse vrienden die op zoek zijn naar een overnachtingsplek in Groningen? Of heb je gewoon even behoefte aan een mini-vakantie in eigen stad? Boek dan een kamer in het Apollo Hotel en dompel je ouders, je vrienden of jezelf onder in wat welverdiende hotelluxe. 

Gelegen naast het MartiniPlaza is het voor de echte Stadjer net alsof je met een kleine vakantie gaat: met de bus doe je er ruim een kwartier over om vanaf het station op locatie te komen. De foreign citytripper krijgt er volgens de site van Apollo dan ook gratis een mooie wandeling naar het centrum voor terug. ‘Je komt in de stad altijd wel iets eigenzinnigs Gronings tegen’. Twee hoofdredacteuren op zoek naar een restaurant bijvoorbeeld.

Door de wat afgelegenere locatie van het hotel is het zoeken van een degelijk restaurant in de buurt, als je niet van chinees buffet houdt, namelijk nogal een opgave. En aangezien Janneke nog niet definitief rijke Microsoft-mannen aan de haak heeft geslagen valt het hoofdgerecht nijlpaard van het hotelrestaurant dan ook gauw af. En zo begon daar onze Apollo-ervaring. Op zoek naar voedsel en met een romantische wandeling aan het water: hoe goed wil je een nacht samen beginnen?

Na onze buikjes vol gegeten te hebben met heus origami-voedsel, is het fijn thuiskomen in de naar wc-water-ruikende-gangen van het Apollo hotel. Bij aankomst ligt er namelijk een Hooghoudtcocktail op ons te wachten, met een persoonlijke welkomstbrief. Kijk, zo zien wij het graag: aanzetting tot alcoholisme.

Wie even later nog meer ligt te wachten is Lieke, in haar pikante roze, nieuwe en pluche badjas. Omringd door de zachte dekens op een bed van eikenhouten luxe dwarrelen haar gedachten af naar het spannende avondje waar we met zijn tweeën al zo lang naar uitgekeken hebben. Terwijl Janneke zich laat onderdompelen in het bruisende en warme water van het bad, wacht haar wederhelft op haar meisje.

Geurend van de lekkere zeep die het hotel ons biedt en rozig van het warme water dartelt ze even later dan ook binnen, zodat we eindelijk samen plaats kunnen nemen in het zachte kingsize bed. Helaas zit daar alleen wel een addertje onder het gras: stiekem is dit tweepersoonsbed gewoon voorzien van twee eenpersoonsbedden die aan elkaar geschoven zijn. Slim voor ruziënde koppels, matig voor een nachtje scharen. Ook blijkt de roomservice 7,50 euro de neus te kosten en dat we een HDMI-kabel vergeten zijn. Gelukkig is er net een Harry Potter marathon aan de gang, maar spannender dan dat werd de avond niet. Naast een sporadische bilnaad en uithangend schaamflapje, ging Perkamentus dus alwèèr dood (je verwacht het niet) en stond er alleen vieze kaaschips op het programma. Niemand zei dat het leuk zou worden.

Gelukkig bestaat een hotelnacht niet alleen uit slapen, maar komt het beste deel de volgende ochtend altijd pas: het ontbijt. Nou. En daar hebben ze wel kaas van gegeten bij Apollo! Poffertjes, suikerbrood, smoothies, smeerbrie en kleine muffins, je kunt het zo gek niet bedenken of je kunt het in je ochtend-breath-mondje schuiven. Wij zeggen het je, dit wil je. Stiekem wilden wij na afloop nog wel een nachtje vertoeven op ons deluxe tweepersoonskamer en bijkomen van alle stress die het hoofdredactieschap met zich meebrengt. Maar helaas. Met 10.000 stappen staan we weer bij onze eigen kamers, en begint het echte leven weer. Natuurlijk kan daar Apollo niks aan doen, en delen wij met liefde vier vingers uit. La liberté! #zoheethetgebouw #funfact